Haftanın Enleri

HAFTAYA KUŞ BAKIŞI 12 – 18 Şubat

Yeni bir yazı serimiz var, ‘Haftaya Kuş Bakışı’ yazılarında ekranlarımıza konuk dizilerden Haftanın EN’leri Özlem’in seçimleri ile yer alıyor… Bu hafta konuşulacak o kadar çok şey var ki… Ama bu yazı sadece haftanın stresini atmak için kaleme alındığından “Tecavüze istismar demeyi bırakın ve ellerinizi çocuklarımızdan çekin’’ diyerek EN’lerimize başlıyoruz…
Haftaya kuşbakışı

HAFTAYA (Dizi ve Magazin Gündemi) KUŞBAKIŞI BAKABİLMEK

Geride bıraktığımız haftanın dizi ve magazin gündemini açısından Özlem’ce kuşbakışı değerlendirmesi… Afrin’den gelen şehit haberleri, olmazsa olmazımız ekonomik dar boğaz, gazetelerin üçüncü sayfalarında yer alan tüm şiddet içerikli haberin içinde gündemde biraz olsun nefes aldıran konular ‘en’ başlıkları altında… Ya sizin ‘en’ leriniz neler?
çukur - salih öldü mü erkan kolçak köstendil aras bulut iynemli

ÇUKUR – “Sen Öldün, Salih de Seninle Beraber Öldü mü Anne?”

Sır perdeleri hızlıca aralanıyor. Her bölüm bir kişi, her bölüm bir yüzleşme… Ne kadar hızlı ilerliyor değil mi? Bir önceki bölümde Sadiş’in Salih = Saadettin denklemini kurmasının ardından bu bölüm yaşanan Sadiş – Salih yüzleşmesini, bu bölümde Saadettin = Salih = Abi denklemini kuran Yamaç’ın gelecek bölümde Yamaç- Vartolu yüzleşmesi takip eder mi dersiniz?
çukur evimiz yamaç babamız

ÇUKUR – Çukur Evimiz Yamaç Babamız

Birkaç hafta önceki Çukur bölüm yazısına İdris Koçovalı cümleleriyle başlamışım,  bu bölüm yazısının başlangıcı için de aynı cümleleri seçtim: Aile her şeydir. Aile, her şeydir… Ailen yanında değilse sıfırsın, yoksun. Hiç kimsesin. Ailen arkanda değilse, hiçbir şeysin. Onlar senin ellerin. Bak; kolların, bacakların. Onlar vurur tekmeyi, tetiği onlar çeker; sen sanırsın ben çektim, ben vurdum. Ailen korur seni gerektiğinde. Sen de aileni korursun. Bunu en iyi sen bilirsin. Aile her şeydir.  
Çukur Vartolu Sadettin -Erkan Kolçak Köstendil

ÇUKUR – Vartolu Sadettin Kalıbında bir Garip Salih

Kötü ile empati yapabilir misin sevgili izleyici? Kardeşinin katline sebep olmuş biriyle?  Öz babasının ölüm emrini vermiş biriyle? Üstelik öyle bir kötü düşünün ki hedefine giden yolda suçlu/ suçsuz ayırmaksızın yoluna çıkanları ya da yokluğu onun hedefine bir adım daha yaklaştıracak kişiler bir karınca gibi ezsin…  Ama bir de onun elinden alınanları düşünün… Yaşayamadığı çocukluğunu… Gurbet ellerde çektiği eziyeti, kaybettiği sevdasını da hesaba katın… Günün sonunda, hikayendeki boşluklara rağmen seni anlamamak mümkün mü Vartolu Sadettin?